Maar wat is de beste?
Veel organisaties nemen de slimste kandidaat aan. Maar de slimste hoeft zeker niet de beste kandidaat te zijn. Het verloop stijgt er alleen maar door en managers moeten veel tijd investeren in het oplossen van problemen met deze ’prima donnas’.
Maar je moet natuurlijk ook niet de kneusjes aannemen. Je moet kandidaten aannemen die (precies) slim genoeg zijn en passen in de functie. Welke kandidaten hebben de competenties, kennis en vaardigheden die op, of erg dichtbij, het niveau liggen die de functie vraagt? Iemand die daar ver boven zit zal verveeld en gefrustreerd raken. En dat gebeurt vaak als ‘de beste’ kandidaat wordt aangenomen.
Volgens Haun is een deel van het probleem de intense focus op de sollicitant. Sommige sollicitanten zijn fantastische kandidaten. Sommige daarvan zijn echter verschrikkelijke medewerkers, maar presteren uitstekend. Waar het echt om gaat is niet de kwaliteit van de kandidaat, maar de kwaliteit van het werk. Het gaat om de juiste kennis en vaardigheden (niet teveel en niet te weinig) voor een specifieke functie.
Functies hebben, net als mensen, allemaal verschillende profielen. Iedereen kent mensen die erg goed zijn in hun werk, maar flopten in een andere functie.
Laat je niet ‘beetnemen’. Fantastische kwalificaties is niet hetzelfde als fantastische prestaties. Focus op de beste match tussen sollicitant en functie. Focus niet op de sollicitant met de beste papieren of de hoogste diploma’s. Dat levert veel betere prestaties op.
Deze blog, inclusief heldere voorbeelden, is te vinden op hr blognotions.
P&Oactueel heeft een groep op 
