Alexander Kjerulf is geen fan van medewerkertevredenheidsonderzoeken. Daarvoor geeft hij de volgende drie redenen:
- Ze meten baantevredenheid (job satisfaction). Daar draait het volgens Kjerulf niet om. Het draait om geluk.
- Medewerktevredenheidsonderzoeken zijn saai. Wie wil er nu een online onderzoek met 50 vragen invullen?
- Ze kosten zo ontzettend veel tijd, dat organisaties ervoor kiezen dit slechts 1 keer per jaar te laten plaatsvinden. Dan krijg je dus slechts een keer per jaar een momentopname. Wat heb je daaraan? Wat als medewerkers ontevreden zijn en het volgende onderzoek pas over zeven maanden plaatsvindt?
Recente onderzoeken vinden steeds een verband tussen geluk op het werk en productiviteit. Het is dus echt belangrijk om, wat geluk betreft, de vinger continu aan de pols te houden.
Hoe kun je geluk op het werk dan meten?
De Britse organisatie Nixon McInnes heeft een zeer simpel systeem bedacht om geluk op het werk te meten. Een systeem dat reeds tot verhelderende inzichten heeft geleid. Zo is op dinsdag het geluksgevoel het laagst.
Het instrument dat gebruikt wordt: prullenbakken en enkele dozijnen tennisballen.
Als medewerkers naar huis gaan gooien ze een tennisbal in de bak "Gelukkig" of "Ongelukkig". De ballen worden iedere dag geteld en de score wordt op dagelijkse en wekelijkse basis weergegeven op een monitor in het kantoor.
In aanvulling hierop suggereert Steve Boese voor grotere organisaties een dergelijk stemsysteem op basis van een Web App of iPhone App, waardoor iedereen altijd en overal kan stemmen.
De resultaten zijn dus vrijwel real-time en geven medewerkers de kans om dagelijks te reflecteren op hun geluk op het werk. En het management heeft dus een soort "temperatuurmeter" op basis waarvan geluk op de werkplek gemonitord kan worden.
Dit verhaal staat op het Chief Happiness Officer blog.
P&Oactueel heeft een groep op 
