Lance Haun geeft een aantal voorbeelden om aan te tonen dat er weinig verschil zit tussen online misdragingen ofmisdragingen op de werkvloer.

De tijdverspiller

Een medewerker brengt vele uren door bij het koffieapparaat, luncht lang en krijgt zijn of haar werk niet af. Een andere medewerker chat met zijn of haar vrienden op sociale netwerken en krijgt het werk niet af. Moeten deze twee medewerkers verschillend behandeld worden?

De grote mond

Op een congres laat een medewerker zich op het podium minder vleiend uit over de organisatie, zijn leidinggevende of klanten. Een andere medewerker laat op Twitter zijn of haar ongenoegen blijken. Verschil?

Het bedrijfsgeheim

Op een congres vertelt een medewerker in een dronken bui aan een concurrent een bedrijfsgeheim. Een andere medewerker deelt een bedrijfsgeheim op zijn of haar privé Facebook-account. Worden deze medewerkers verschillende behandeld?
Lance Haun vindt dus dat medewerkers in de bovenstaande situaties niet verschillende behandeld moeten worden. Dit betekent dat er geen apart beleid voor hoeft gemaakt te worden. Er zijn slechts weinig situaties denkbaar waarin een verschil in behandeling gerechtvaardigd is. 
Toch kan het handig zijn een aantal uitgangspunten vast te leggen. Vooral ten aanzien van training. Train medewerkers in sociale media-gebruik. Laat hen zien wat de impact is van sociale media. Hoe ver de reikwijdte kan zijn van een online opmerking. In deze trainingen kan de focus liggen op de toegevoegde waarde van sociale media. Laat best practices zien. Toon de toegevoegde waarde van sociale media voor bijvoorbeeld klantenservice, PR of het bevorderen van interne samenwerking.

Lees de uitgesproken mening van Lance Haun op het blog TLNT.

Meer Mediascan »